"Dag grote zus". Zo begroette je mij, toen duidelijk werd dat je niet meer beter zou worden. Maar voor mij ben jij mijn grote zus. Altijd geweest. In woord en daad.

Wij deelden veel: slaapkamer, kleren en het bureautje, dat vader gemaakt had van een oude trapnaaimachine. Je maakte altijd wel heel duidelijk van wat van jou was en wat van mij. Als ik weleens stiekem jouw kast plunderde bleef dat niet zonder gevolg en, getuige mijn blauwe plekken, werd jouw helft van het bed fel verdedigd!

Samen naar de camping in Bemelen, al was je waarschijnlijk liever alleen met je vriendinnen gegaan. Maar, zonder chaperonne zou het feest niet doorgaan. Of dit het effect heeft gehad, dat ons mam voor ogen had, waag ik te betwijfelen.

Je was niet bang om de confrontatie aan te gaan. Ook niet met onze ouders en daardoor heb je voor mij en onze jongere zussen vaak de weg gebaand.

Toen vader en mam jou, na de lagere school, naar de huishoudschool wilden sturen, heb je je daar met hand en tand tegen verzet. Je wilde persé naar de Mavo! Gelukkig zagen ze in dat je veel in je mars had en na de Mavo kon je via een paar jaar Havo naar de Pedac om voor onderwijzeres te studeren; een beroep dat jou op het lijf geschreven stond!

Onderwijzeres was je, in hart en nieren. Zelfs toen je vanwege je gezondheid het onderwijs moest verlaten, zocht je manieren om anderen iets bij te brengen. Je ontdekte onvermoede talenten en haalde veel voldoening uit je schilderkunst, waarbij je meteen professioneel te werk ging door les te volgen zodat je deze vaardigheid weer op anderen over kon brengen.

Ook in de opvoeding van je kinderen kon je je talenten kwijt en je was gul met tips over hoe de zaken aan te pakken. De eerlijkheid gebiedt dat die tips niet altijd even enthousiast werden ontvangen, maar we hoeven maar naar jouw prachtige zonen en kleinzonen te kijken om te zien dat dit goed heeft uitgepakt.

Jouw organisatietalent is legendarisch en ik heb de afgelopen dagen al vaak gedacht: "Oh dat weet Wilhelmien wel. Even vragen..."

Wilhelmien, ik ga je missen in de kleine dingen, maar "grote zus" ben jij en zul je altijd blijven.